Stała renta inwalidzka z powodu lęku w Hiszpanii

Formarse » Darmowe kursy online » Stała renta inwalidzka z powodu lęku w Hiszpanii

Lęk wkradł się w życie wielu ludzi A jeśli utrzymuje się przez miesiące lub lata, może całkowicie zablokować zdolność do pracy. W Hiszpanii w niektórych przypadkach tak poważny wpływ na zdrowie psychiczne może uprawniać osobę do… renta z tytułu trwałej niepełnosprawności z powodu lękuJednakże droga do osiągnięcia tego celu nie jest ani prosta, ani automatyczna.

Jeśli myślisz o ubieganiu się o rentę z tytułu niepełnosprawności spowodowanej lękiemKluczowe jest, aby wiedzieć, czego wymaga Ubezpieczenie Społeczne, co biorą pod uwagę sądy lekarskie, jakie są stopnie niepełnosprawności i jakie zaświadczenia lekarskie są wymagane. W poniższych akapitach, jasnym i przystępnym językiem, wyjaśnimy wszystko, co musisz wiedzieć, aby uzyskać pełny obraz sytuacji i móc realistycznie ocenić swoje opcje.

Czym jest lęk i kiedy staje się wyniszczającą chorobą?

Lęk w małych dawkach jest normalną reakcją organizmu. Odczuwanie zdenerwowania przed egzaminem, rozmową kwalifikacyjną lub poważną zmianą życiową jest czymś normalnym i wręcz naturalnym, gdy stajemy w obliczu stresujących, niebezpiecznych lub niepewnych sytuacji.

Problem pojawia się, gdy reakcja nie jest aktualna. i pojawia się niemal każdego dnia, bardzo intensywnie, bez żadnego uzasadnienia, albo utrzymuje się długo po zakończeniu stresującej sytuacji. W takich przypadkach mówimy o zaburzenia lękowe, patologii zaliczanej do chorób psychicznych.

Specjaliści zazwyczaj uważają, że główną diagnozą jest uogólnione zaburzenie lękoweCharakteryzuje się ona utrzymującym się stanem niepokoju, napięcia wewnętrznego, lęku antycypacyjnego i rozproszonym poczuciem zagrożenia. Mogą temu towarzyszyć inne problemy, takie jak ataki paniki, fobia społeczna, zespół stresu pourazowego lub mieszane zaburzenia lękowo-depresyjne.

Tak więc ten niepokój może prowadzić do niezdolności do pracy Samo złe samopoczucie i sporadyczne epizody nie wystarczą. To musi być lęk. przewlekła, nawracająca, ciężka i oporna na standardowe leczenie (leki i psychoterapia), co powoduje wyraźne ograniczenia funkcjonalne w życiu codziennym, a w szczególności w funkcjonowaniu zawodowym.

Ubezpieczenia społeczne i sądy wymagają, aby wyczerpano wszystkie rozsądne opcje terapeutyczne.Oznacza to, że po wystarczająco długim okresie stosowania się do zaleceń i dobrym przestrzeganiu zaleceń, objawy uciążliwe utrzymują się. Bez tego wymogu przewlekłość i niepowodzenie terapeutyczneZazwyczaj uznaje się jedynie tymczasową niepełnosprawność (typowe zwolnienie lekarskie), a nie stałą emeryturę.

Kiedy lęk może być podstawą do nabycia prawa do renty inwalidzkiej?

Kryteria medyczne i prawne są zbieżne w kilku kluczowych punktach uznać, że lęk jest na tyle silny, że uzasadnia trwałą niepełnosprawność:

• Wytrwałość w czasieObjawy utrzymujące się przez lata, które nie są związane z konkretnym konfliktem lub krótkotrwałą serią objawów.
• Niepowodzenie leczeniaPróbowano leczenia farmakologicznego (leków przeciwlękowych, przeciwdepresyjnych, stabilizujących itp.) i psychoterapii, ale nie przyniosło to dostatecznej poprawy.
• Konkretne ograniczenia funkcjonalneProblemy z koncentracją, uwagą, pamięcią, przestrzeganiem instrukcji, kontaktami z ludźmi, nietolerancją nawet minimalnego poziomu stresu itp. Aby sobie z nimi poradzić, warto wiedzieć, Techniki poprawiające koncentrację.
• Udowodniony wpływ na zatrudnienie: ciągłe błędy, wydajność znacznie poniżej wymagań, częste nieobecności, konflikty z kolegami lub przełożonymi, nieumiejętność dotrzymywania harmonogramów i rutyny.
• Solidna historia medyczna:raporty z psychiatrii, psychologii klinicznej lub oddziałów zdrowia psychicznego szczegółowo opisujące przebieg choroby, leczenie, następstwa i rokowanie.

Kluczem jest przełożenie lęku na obiektywne ograniczenia w pracyUbezpieczenia społeczne nie zadowalają się diagnozą na papierze: chcą sprawdzić, w jakim stopniu zaburzenie uniemożliwia danej osobie wykonywanie określonego zawodu (lub dowolnego zawodu, w zależności od stopnia wykształcenia).

Często zdarza się, że osoba nie podróżuje samotnie i odczuwa niepokój.ale raczej łączy się z innymi patologiami, takimi jak poważna depresja, mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne, przewlekła bezsenność, fibromialgia, przewlekły ból lub inne choroby somatyczne. W takich przypadkach Ocenia się zespół chorób i następstwa suma ta może uzasadniać wyższy stopień niepełnosprawności.

Stopień trwałej niepełnosprawności z powodu lęku

W Hiszpanii trwałą niepełnosprawność klasyfikuje się według kilku stopni. w zależności od poziomu wpływu na zdolność do pracy. Lęk może mieścić się w każdej z tych kategorii, pod warunkiem wykazania wymaganych ograniczeń.

Częściowa trwała niepełnosprawność spowodowana lękiem

Częściowa trwała niepełnosprawność jest najmniej poważna uznaje się ją, gdy zdolność pracownika do wykonywania zawodu ulega zmniejszeniu, lecz może on nadal go wykonywać, choć z pewnymi ograniczeniami.

W kontekście lękuTo odchylenie może wystąpić, jeżeli istnieje znaczny spadek wydajności (przynajmniej 33% w porównaniu do normy), co powoduje częste popełnianie błędów, powolność, problemy organizacyjne lub problemy z koncentracją, ale nie uniemożliwia całkowicie realizacji podstawowych zadań na danym stanowisku.

Świadczeniem w tym przypadku nie jest comiesięczna emerytura dożywotnia.ale zwykle jest to odszkodowanie jednorazowe, więc jest mniej powszechne w przypadku poważnych zaburzeń psychicznych, które lepiej wpisują się w wyższe stopnie, gdy faktycznie powodują niepełnosprawność.

Całkowita, trwała niepełnosprawność spowodowana lękiem

Całkowita, trwała niezdolność do pracy spowodowana lękiem przyznawana jest, gdy dana osoba nie jest w stanie wykonywać swojego zwykłego zawodu.chociaż mógłby poświęcić się innym zajęciom, wymagającym mniejszego wysiłku umysłowego i emocjonalnego.

Ten stopień naukowy jest bardzo popularny w zawodach obarczonych dużym ryzykiem, stresem i odpowiedzialnością.Typowe przykłady obejmują:

• Uzbrojeni pracownicy: policjanci, ochroniarze, członkowie sił bezpieczeństwa.
• Kierowcy zawodowi: przewoźnicy towarów, kierowcy autobusów, szoferzy.
• Zawody o wysokich wymaganiach poznawczych lub emocjonalnych: lekarze, pielęgniarki, prawnicy, architekci, nauczyciele, starsi sprzedawcy, elektrycy, menedżerowie, konsultanci, księgowi itp.

Na tych stanowiskach powszechny jest intensywny i przewlekły niepokój. powodujące zaburzenia uwagi, problemy z koncentracją, ataki paniki lub niezdolność do tolerowania stresu, mogą stanowić zagrożenie dla pracownika, osób trzecich (np. pasażerów lub obywateli) lub dla bezpieczeństwa firmy.

Trybunał Lekarski, a w stosownych przypadkach sędziowie, oceniają jeśli schorzenia uniemożliwiają kontynuowanie wykonywania konkretnego zawodu, ale pozwalają, przy odpowiednim wsparciu i ograniczeniach, na rozwój innych, mniej wymagających psychicznie zajęć lub takich, które charakteryzują się mniejszym stopniem stresu.

Kwalifikowana całkowita trwała niepełnosprawność

Kwalifikowana całkowita niepełnosprawność jest odmianą całkowitej niepełnosprawności. która zwiększa procent świadczenia, które należy otrzymać, gdy pracownik ma 55 lat lub więcej i ze względu na wiek i okoliczności ma duże trudności z powrotem do innej pracy.

W przypadkach lękuMoże się to zdarzyć, gdy osoba starsza, mająca za sobą długą karierę w bardzo stresującym zawodzie, nie jest w stanie wykonywać swojego zawodu, a ponadto ma niewiele realnych opcji ponownego zatrudnienia w innej, mniej wymagającej aktywności, właśnie ze względu na tę kombinację wieku, wykształcenia i stanu zdrowia psychicznego.

Trwała całkowita niepełnosprawność spowodowana lękiem

Trwała całkowita niezdolność do pracy to istotny etap: rozumie się tu, że pracownik nie może wykonywać żadnego zawodu ani zawodu.nawet nie w przypadku zadań prostych lub wymagających niewielkiego wysiłku emocjonalnego.

Aby osiągnąć ten poziom z zaburzeniem lękowymSądy zazwyczaj wymagają, aby zaburzenie:

• Bądź przewlekły i stabilny z biegiem czasu, bez uzasadnionych oczekiwań co do znaczącej poprawy.
• Generuje bardzo poważne ograniczenia funkcjonalne: niezdolność do dotrzymania harmonogramu, poważne problemy w relacjach z innymi, znaczne upośledzenie funkcji poznawczych, częste ataki lękowe, niekontrolowane ataki paniki itp.
• Okazało się, że jest odporny na leczenie:wielokrotne próby farmakologiczne i psychoterapeutyczne nie przyniosły wystarczającego sukcesu.

Uczuciom lękowym najczęściej towarzyszą inne poważne zaburzenia psychiczne lub fizyczne.takie jak poważna depresja, ciężka agorafobia, długotrwałe mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne, ciężka fibromialgia lub inne wyniszczające schorzenia. Połączenie wszystkich tych czynników zazwyczaj uzasadnia całkowitą niezdolność do pracy.

Ciężka niepełnosprawność spowodowana lękiem

Ciężka niepełnosprawność to najwyższy stopień w systemie i jest zarezerwowane dla osób, które oprócz całkowitej niezdolności do pracy, potrzebują pomocy innej osoby w podstawowych codziennych czynnościach.

W przypadkach czystego lęku jest to bardzo rzadkie. że stopień ten jest uznawany, ale może to mieć miejsce w sytuacjach ekstremalnych, na przykład gdy:

• Intensywność epizodu lękowego a towarzyszące jej objawy wymagają stałego nadzoru, aby zapobiec samookaleczeniu lub ryzykownym zachowaniom.
• Osoba ta nieprawidłowo zarządza przyjmowaniem leków. i określa, że ​​osoba trzecia jest odpowiedzialna za przypomnienie mu o tym lub podanie mu informacji.
• Występują również inne, bardzo poważne patologie psychiczne i poznawcze. które sprawiają, że życie w minimalnej autonomii jest niemożliwe.

Technicznie rzecz biorąc jest to możliwe, ale wyjątkowe.Większość ocen stopnia lęku waha się od całkowitej niezdolności do działania do, w najpoważniejszych przypadkach, całkowitej niezdolności do działania.

Niepełnosprawność spowodowana zaburzeniami lękowymi i typowe procenty

Oprócz niezdolności do pracy, lęk może doprowadzić do rozpoznania stopnia niepełnosprawności.Oceny dokonuje się na podstawie specjalnej skali, zawartej w hiszpańskich przepisach (takich jak Dekret Królewski 1971/1999 i późniejsze), która obejmuje zaburzenia psychiczne.

Co ciekawe, lęk nie pojawia się jako odosobniona diagnoza z ustalonym z góry, stałym odsetkiem. w tekście prawnym, ale jest on uwzględniony w podręcznikach i przewodnikach technicznych IMSERSO i wspólnot autonomicznych, takich jak przykład ocenianego zaburzenia psychicznego.

Nie tyle chodzi o nazwę choroby, a także jego wpływ na codzienne życie: w jakim stopniu ogranicza autonomię osobistą, życie społeczne, uczestnictwo w życiu społecznym i zdolność do pracy.

Stopnie niepełnosprawności są zazwyczaj grupowane w klasy w przypadku zaburzeń psychicznych:

• Klasa IObecność izolowanych objawów bez wpływu na funkcjonowanie. Odsetek niepełnosprawności wynosi 0%.
• Klasa II (1% – 24%)Niepełnosprawność o lekkim stopniu nasilenia. Występują objawy, ale osoba zachowuje niezależność życiową i może wykonywać swoją pracę oraz codzienne czynności poza sytuacjami kryzysowymi.
• Klasa III (25% – 59%)Umiarkowany stopień niepełnosprawności. Obserwowane są ograniczenia w codziennych czynnościach i obniżona zdolność do wykonywania normalnej pracy, wymagającej pracy pod nadzorem lub w warunkach osłoniętych.
• Klasa IV (60% – 74%)Ciężka niepełnosprawność. Występują znaczne trudności w niemal wszystkich dziedzinach życia, wymagają częstego nadzoru i znacznie ograniczają zdolność do pracy.
• Klasa V (75%)Bardzo poważna niepełnosprawność. Osoba nie jest w stanie pracować, samodzielnie się o siebie troszczyć ani utrzymywać odpowiednich relacji społecznych.

W praktyce większość rozpoznanych przypadków lęku jako niepełnosprawność znajdują się wśród Klasa II (łagodna) i Klasa III (umiarkowana)w zależności od nasilenia objawów i stopnia upośledzenia czynnościowego.

Ogólne wymagania dotyczące zabezpieczenia społecznego w przypadku niepełnosprawności spowodowanej lękiem

Sam niepokój nie jest gwarancją uznania emerytury.Aby Ubezpieczenia Społeczne mogły przyznać świadczenia z tytułu trwałej niepełnosprawności, oprócz składnika medycznego konieczne jest spełnienie szeregu wymogów administracyjnych i składkowych.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to wymagane:

1. Zostać zwolnionym lub znaleźć się w sytuacji równoważnej ze zwolnieniem w Ubezpieczeniach Społecznych w chwili wystąpienia zdarzenia stanowiącego podstawę roszczenia, z wyjątkiem pewnych sytuacji.
2. Wykaż minimalny okres składkowyktóra zmienia się w zależności od wieku i okoliczności:
   • Poniżej 31 roku życia: osoby, które opłacały składki przez co najmniej jedną trzecią czasu, jaki upłynął od ukończenia 16 roku życia do dnia zdarzenia uprawniającego do świadczenia.
   • Dla osób powyżej 31 roku życia: pod warunkiem, że odprowadzały składki przez jedną czwartą czasu pomiędzy ukończeniem 20 roku życia a zdarzeniem powodującym powstanie prawa do świadczenia, przy czym co najmniej pięć lat składki te przypadały na okres ostatnich dziesięciu lat.
3. Posiadanie kompleksowych raportów medycznych które dostarczają dowodów na diagnozę, przebieg choroby, stosowane leczenie i następstwa.
4. Dostarcz wymaganą dokumentację:Dowód osobisty, numer członkowski, historia zatrudnienia, raporty firmy (jeśli aktualnie jesteś zatrudniony) oraz oficjalny formularz wniosku o trwałe inwalidztwo.

Bez odpowiednio wysokiej ceny bazowej pole manewru jest znacznie ograniczone.Chyba że przyczyną patologii jest wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, w takim przypadku wymogi dotyczące składek mogą być bardziej elastyczne.

Raporty medyczne i opinie biegłych: kluczowa część akt sprawy

W przypadku niepełnosprawności spowodowanej lękiem, raporty medyczne są praktycznie wszystkim.Są narzędziem umożliwiającym przekształcenie subiektywnego doświadczenia (tego, jak czuje się pacjent) w obiektywne i wartościowe dowody poprzez Ubezpieczenia Społeczne i sądy.

Najbardziej istotne dokumenty to zazwyczaj te wydane przez:

• Psychiatrzy i psychologowie kliniczni z Jednostki Zdrowia Psychicznegoktórzy najlepiej potrafią szczegółowo określić diagnozę, przebieg choroby, wypróbowane metody leczenia i ograniczenia funkcjonalne.
• Raporty uzupełniające od lekarza rodzinnego, pogotowia ratunkowego, innych specjalistów (reumatologa, neurologa itp.), które potwierdzają istnienie chorób współistniejących.

Raport jakościowy nie jest jedynie powtórzeniem diagnozy „lęku”Musisz określić:

• Główne objawy (ataki paniki, ciężka bezsenność, drażliwość, blokady psychiczne, fobie, itp.).
• Czas trwania i ewolucja:lata obserwacji, pogarszanie się stanu, przyjęcia do szpitala, nawroty.
• Wykonane zabiegi:stosowane leki, psychoterapia, zmiany leków, przestrzeganie zaleceń, wyniki.
• Konkretne ograniczenia dotyczące pracy: niezdolność do utrzymania uwagi, niezdolność do tolerowania stresu, trudności w relacjach z kolegami lub opinią publiczną, problemy z przestrzeganiem rutyny lub poleceń itp.

Często wskazane jest również skorzystanie z prywatnej opinii biegłego lekarza (na przykład od psychiatry sądowego lub eksperta ds. niepełnosprawności), który wyjaśnia w sposób techniczny i zrozumiały jak te ograniczenia przekładają się na niezdolność do pracy w zależności od rodzaju pracy jaką wykonuje pacjent.

Procedura ubiegania się o trwałą niepełnosprawność z powodu lęku

Droga do emerytury z tytułu lęku zazwyczaj zaczyna się od zwolnienia lekarskiego.Oznacza to, że z czasową niepełnosprawnością. W tym czasie lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub specjalista ocenia postęp choroby.

Najczęstsze kroki to::

1. Zwolnienie lekarskie z powodu lękuWydawane jest zwolnienie lekarskie z diagnozą (lęk, mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne itp.). Celem jest pomoc pacjentowi w powrocie do zdrowia i jednoczesne monitorowanie, czy stan nie stanie się przewlekły.
2. Rozpoczęcie postępowania w sprawie trwałej niepełnosprawnościWniosek może złożyć pracownik, towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, firma lub Narodowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych (INSS), zazwyczaj w przypadku przedłużenia urlopu i stwierdzenia, że Nie ma znaczącej poprawy.
3. Ocena EVI (Trybunał Lekarski)Zespół ds. oceny niepełnosprawności analizuje dokumentację medyczną, może wezwać pacjenta na badanie i wydać propozycję orzeczenia.
4. Rozdzielczość INSSProwincjonalna Dyrekcja Zabezpieczenia Społecznego wydaje postanowienie o uznaniu lub negacji niezdolności do pracy oraz, w stosownych przypadkach, określa stopień niepełnosprawności (częściowa, całkowita, bezwzględna lub ciężka).
5. Wcześniejsze roszczenie i działania prawneJeśli decyzja jest negatywna lub przyznaje niższy poziom świadczeń niż uznany za właściwy, możliwe jest wcześniejsze odwołanie administracyjne. W przypadku podtrzymania decyzji odmownej, możliwe jest wszczęcie postępowania sądowego przed Sądem ds. Socjalnych.

INSS ma 135 dni roboczych na rozpatrzenie wnioskuJeżeli termin ten upłynie bez odpowiedzi, uważa się, że wniosek został uznany za nieważny z powodu milczenia administracyjnego, co pozwala również na kontynuowanie poprzedniego roszczenia, a następnie na prowadzenie postępowania sądowego.

W następstwie wyraźnej lub domniemanej odmowyZainteresowana strona ma 30 dni roboczych na złożenie wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jeśli wniosek zostanie ponownie odrzucony, ma kolejne 30 dni roboczych na wniesienie pozwu.

Jak Izba Lekarska ocenia lęk

Trybunał Lekarski (EVI) koncentruje się na wpływie funkcjonalnym zaburzeń lękowych, a nie tylko ich diagnozy. Ich zadaniem jest ocena, z medycznego i zawodowego punktu widzenia, czy dana osoba jest zdolna do pracy i w jakim stopniu.

Ocena analizuje takie aspekty jak::

• Zdolność do koncentracji i utrzymania uwagi, ściśle powiązane z wynikami w niemal każdej pracy.
• Pamięć bezpośrednia i niedawnaważne dla przestrzegania instrukcji, uczenia się nowych zadań i zapamiętywania procedur.
• umiejętności społeczne:relacje ze współpracownikami, klientami, pacjentami, studentami itp.
• Odporność na stres i presję:reakcja na terminy, obowiązki i konflikty.
• Umiejętność dotrzymywania harmonogramów i rutyn, dotarcie do pracy, przestrzeganie harmonogramu pracy, dostosowywanie się do zmian.

EVI opiera się na raportach medycznych, historii klinicznej i, w wielu przypadkach, standardowych testach psychologicznych. (skale lęku i depresji, testy osobowości itp.), aby wyrobić sobie opinię. Biorą również pod uwagę wiek, wykształcenie, doświadczenie zawodowe i realne możliwości przekwalifikowania zawodowego.

Nie chodzi tylko o to, czy odczuwamy lęk, czy nie, ale o to, ile jeszcze mamy sprawności funkcjonalnej. i czy te zdolności są wystarczające do wykonywania danego rodzaju pracy lub innej pracy zgodnej z profilem danej osoby.

Zwolnienie lekarskie z powodu lęku: typowy punkt wyjścia

Zwolnienie lekarskie z powodu lęku jest narzędziem zaprojektowanym jako środek tymczasowyDaje to czas na rekonwalescencję przy jednoczesnym kontynuowaniu leczenia. W tym okresie będziesz otrzymywać świadczenia z tytułu czasowej niezdolności do pracy, a nie rentę.

Długość urlopu będzie zależeć od kilku czynników:

• Stopień ciężkości schorzeniaŁagodne przypadki mogą trwać kilka tygodni, natomiast ciężkie zaburzenia mogą trwać wiele miesięcy.
• Odpowiedź na leczenieJeśli stan pacjenta poprawia się w wyniku leczenia farmakologicznego i terapii, urlop będzie krótszy, jeśli natomiast występuje opór na leczenie, urlop będzie dłuższy.
• Rodzaj pracyPraca bardzo stresująca lub wymagająca dużej odpowiedzialności może wymagać dłuższego czasu na regenerację przed powrotem.
• Kryteria medyczneLekarz oceni postępy i podejmie decyzję o przedłużeniu urlopu, zaproponowaniu wypisu lub rozważeniu złożenia wniosku o przyznanie świadczenia z tytułu trwałej niepełnosprawności.

Kiedy po wielu miesiącach zwolnienia lekarskiego poprawa jest minimalna i reintegracja nie wydaje się realnaW takich przypadkach zazwyczaj pojawia się możliwość przejścia na rentę inwalidzką o charakterze trwałym, pod warunkiem spełnienia wyżej wymienionych warunków.

Przykłady zdań i sytuacji rzeczywistych

W orzecznictwie hiszpańskim można znaleźć liczne przypadki, w których uznano niezdolność z powodu lęku., zwłaszcza w stopniu całkowitym i bezwzględnym, często po początkowej odmowie administracyjnej.

Oto kilka przykładów ilustrujących:

• Pracownik, który uległ poważnemu wypadkowi drogowemu Później rozwinęło się u niej poważne zaburzenie lękowe, któremu towarzyszyły urazy fizyczne (dyskopatia lędźwiowa, problemy z barkiem). Połączenie przewlekłego bólu i lęku doprowadziło do przyznania jej świadczenia z tytułu całkowitej, trwałej niepełnosprawności.
• Pracownik, który przeszedł dwie operacje z powodu fibromialgiiU którego następnie rozwija się silny lęk i depersonalizacja. Połączenie fizycznych i psychicznych konsekwencji również uzasadnia orzeczenie o całkowitej niepełnosprawności.
• Specjaliści o wysokiej odpowiedzialności (prawników, nauczycieli, członków sił bezpieczeństwa), u których nawracające kryzysy lękowe, unikanie kontaktów społecznych i zaburzenia poznawcze uniemożliwiają im kontynuowanie działalności, w niektórych przypadkach skutkując przyznaniem całkowitej niepełnosprawności.

Precedensy te pokazują, że sądy biorą pod uwagę całość sprawy.:nie tylko diagnoza lęku, ale także historia pracy, ciężar odpowiedzialności, występowanie innych patologii i ogólne pogorszenie stanu osoby.

Praktyczne wskazówki dotyczące ulepszania opcji rozpoznawania

Osoby, które z powodu lęku rozważają ubieganie się o świadczenia z tytułu niepełnosprawności, często czują się przytłoczone.Dlatego też warto stosować się do kilku praktycznych wskazówek, które – jak pokazują doświadczenia wielu profesjonalistów – zwiększają szanse na sukces.

• Zbuduj spójną historię medyczną:regularnie uczęszczaj na wizyty w Oddziale Zdrowia Psychicznego, stosuj się do zaleconego leczenia i nie „znikaj” z badań kontrolnych.
• Zachowaj całą dokumentację medyczną:raporty z psychiatrii, psychologii, wizyty na izbie przyjęć, hospitalizacje, zmiany leków itp.
• Rejestruj ważne wydarzenia:poważne kryzysy, ataki paniki, sytuacje konfliktowe w pracy związane z lękiem, z przybliżonymi datami.
• Poproś o szczegółowe raporty gdzie jasno opisane są ograniczenia pracy, a nie tylko diagnoza.
• Rozważ zwrócenie się o pomoc do prawnika specjalizującego się w sprawach dotyczących niezdolności do pracy.szczególnie jeśli pierwsza decyzja jest negatywna; doświadczenie zawodowe ma decydujące znaczenie w przypadku składania roszczeń i pozwów.

Bardzo pomaga również udowodnienie, że niepokój utrzymuje się od co najmniej kilku latz ciągłym monitorowaniem, gdyż wzmacnia ono pojęcie przewlekłości i niepowodzenia terapeutycznego, a są to aspekty, które są szczególnie brane pod uwagę przez INSS i sędziów.

Dla tych, którzy żyją w pułapce lęku, który uniemożliwia im normalną pracę.Zrozumienie całej tej struktury prawnej i medycznej może być przytłaczające, ale oferuje również sposób na ochronę swoich praw: gdy zaburzenie jest przewlekłe, ciężkie, udokumentowane i wyraźnie wpływa na zdolność funkcjonalną, hiszpańskie prawo przewiduje możliwość przedłużony urlop chorobowy od dnia renty z tytułu trwałej niepełnosprawności w różnym stopniu, jak również uznawanie niepełnosprawności; zrozumienie, co jest wymagane, jak jest oceniane i jakie dowody są niezbędne, to pierwszy krok do podejmowania świadomych decyzji i, w razie potrzeby, ubiegania się o ochronę ekonomiczną przewidzianą przez prawo.