- Ang Dyscalculia ay isang neurobiological learning disorder na nakakaapekto sa pag-unawa sa mga numero at mathematical reasoning.
- Nagpapakita ito ng sarili sa pamamagitan ng mga kahirapan sa pagkalkula sa isip, pagsasaulo ng mga talahanayan, at pamamahala ng mga konseptong spatial o temporal.
- Ang maagang interbensyon sa pamamagitan ng mga estratehiyang multisensory at suportang psycho-pedagogical ay mahalaga upang maiwasan ang pagkabigo sa paaralan.
Malamang naranasan mo na ito: kapag tinutulungan mo ang isang bata sa kanilang takdang-aralin, mapapansin mo na ang ilang konsepto sa matematika ay tila napakasimple ngunit isang hindi malulutas na balakid para sa kanila. Minsan iniisip natin na ito ay dahil sa kakulangan ng pag-aaral o wala lang silang "regalo" sa mga numero, ngunit ang katotohanan ay kadalasang mas kumplikado. Pinag-uusapan natin ang tungkol sa dyscalculia, isang kondisyon na higit pa sa simpleng pagliban at maaaring magdulot ng matinding pagkadismaya para sa mga mag-aaral.
Ang sakit na ito ay walang kinalaman sa pangkalahatang katalinuhan; sa katunayan, maraming mga batang may dyscalculia ang may napakatalino o mas mataas pa sa karaniwan na IQ . Ang nangyayari ay ang kanilang mga utak ay nagpoproseso ng impormasyong numerikal sa iba't ibang paraan, na ginagawang mas mahirap ang landas sa pag-aaral ng matematika at nangangailangan ng mga partikular na kagamitan upang maiwasan ang pagsuko.
Ano nga ba ang dyscalculia?
Sa madaling salita, ang dyscalculia ay binibigyang kahulugan bilang isang partikular na kapansanan sa pagkatuto na may neurobiological na pinagmulan. Nangangahulugan ito na hindi ito kasalanan ng guro, ni hindi rin ito dahil sa kakulangan ng pagsisikap sa bahagi ng bata. Sa halip, may mga genetic na salik at mga pagbabago sa istruktura ng utak na nakakaapekto sa kakayahang maunawaan ang mga numerical na simbolo at magsagawa ng mga kalkulasyon. Tinatayang nakakaapekto ito sa pagitan ng 3% at 7% ng populasyon.
Karaniwan nang hindi natutuklasan ang problemang ito dahil, sa lipunan, mayroon tayong ideya na ang matematika ay mahirap para sa lahat. Hindi tulad ng dyslexia, na mas kilala, ang dyscalculia ay minsan hindi napapansin, na maaaring humantong sa pagkabigo sa akademiko , na lumilikha ng isang mabisyo na siklo kung saan ang bata ay nagdurusa nang hindi alam ang dahilan at ang mga guro ay kulang sa mga kinakailangang kagamitan upang mamagitan.
Para mas maunawaan ito, mayroong iba't ibang uri ng dyscalculia depende sa apektadong bahagi. Halimbawa, ang verbal dyscalculia ay nagpapahirap sa pagpapahayag ng mga numero nang pasalita, habang ang practognostic dyscalculia ay nakakaapekto sa manipulasyon ng mga pisikal na bagay para sa pagbibilang. Makikita rin natin ang lexical dyscalculia , na may kaugnayan sa mga simbolo sa pagbasa; ideognostic dyscalculia , na pumipigil sa pagsasagawa ng mga operasyong pangkaisipan; at operational dyscalculia , kung saan ang problema ay nasa aktwal na pagpapatupad ng pagdaragdag o pagbabawas.
Mga palatandaan at sintomas ng babala
Napakahalaga na matukoy nang maaga ang dyscalculia. Karaniwang lumilitaw ang mga unang sintomas kapag nagsisimula nang mag-isip ang bata ng mga pangunahing konsepto. Karaniwan para sa kanila na magkaroon ng malubhang problema sa pagkilala at pagsusulat ng mga numero o nahihirapang maunawaan ang mga pangunahing nosyon tulad ng "mas malaki kaysa sa" o "mas mababa kaysa sa," pati na rin ang temporal na pagkakasunod-sunod ng bago at pagkatapos.
Habang umuunlad sila sa paaralan, nagiging mas kitang-kita ang mga palatandaan. Ilan sa mga pinakamalinaw na palatandaan ay:
- Ang patuloy na paggamit ng mga daliri sa pagbibilang, kahit na sa napakasimpleng mga operasyon.
- Isang kapansin-pansing kawalan ng kakayahang kabisaduhin ang mga multiplication table o mga sequence ng numero.
- Labis na kahirapan sa paglutas ng mga pang-araw-araw na problema sa matematika.
- Patuloy na kalituhan sa pagitan ng mga simbolong matematikal at mga simbolong numerikal.
Ngunit tandaan, hindi lamang ito limitado sa kuwaderno sa matematika. Nakakaapekto ang dyscalculia sa pang-araw-araw na buhay. Ang isang apektadong bata ay maaaring mahirapan sa pagbabasa ng analog na orasan , malito ang kanan sa kaliwa, o makaramdam ng lubos na pagkawala ng malay kapag sinusubukang pamahalaan ang isang maliit na halaga ng pera o kalkulahin ang barya.
Paano haharapin ang dyscalculia sa kapaligiran ng paaralan
Ang mga guro ay may mahalagang papel sa inklusibo. Para hindi mahuli ang isang mag-aaral na may dyscalculia, kinakailangang lumipat mula sa isang modelo ng pag-aaral na nagsasaulo patungo sa isa na may konseptwal na pag-unawa . Walang saysay na pilitin ang isang bata na ulitin ang isang multiplication table nang isang libong beses kung hindi nila naiintindihan ang ibig sabihin ng multiplication. Sa isip, ang pamamaraan ay dapat palaging umusad mula sa mga pinakakonkreto at nasasalat na konsepto patungo sa mga pinaka-abstract.
May mga mabisang estratehiya na maaaring gamitin sa regular na silid-aralan upang mapabuti ang pagganap. Mahalagang unahin ang kooperatibang pagkatuto at mga aktibidad sa disenyo kung saan ang pagtuklas ay ginagawa sa pamamagitan ng mga pandama at direktang eksperimento.
Para sa mas tiyak na mga kaso, ang pagtuturo ay dapat na mas masinsinan at tahasan. Kabilang sa ilang inirerekomendang alituntunin ang:
- Gamitin mga materyales na manipulatibo tulad ng abacus, mga token o mga bloke upang iugnay ang numero sa aktwal na dami.
- Maglaan ng mas maraming oras upang makumpleto ang mga gawain at palaging suriin ang mga konsepto ng proporsyon (marami, kaunti, medyo marami).
- Hikayatin ang pang-araw-araw na mental na kalkulasyon na nagsisimula sa napakasimpleng pagdaragdag at pagbabawas bago lumipat sa mas mataas na antas.
- Isama mga mapagkukunan at software ng kompyuter edukasyonal na ginagawang mas kaakit-akit at hindi gaanong nakababahalang ang pagsasanay.
Diagnosis at mga propesyonal na kasangkot
Sa isip, ang diagnosis ay dapat gawin sa pagitan ng edad na 6 at 8. Nangangailangan ito ng isang multidisciplinary na diskarte. Ang unang hakbang ay karaniwang alisin ang anumang mga pisikal na problema, tulad ng mga kapansanan sa paningin o pandinig. Pagkatapos, ang interbensyon ng isang neuropsychologist o educational psychologist ay mahalaga . Sila ang magbibigay ng mga kinakailangang cognitive at emotional test upang kumpirmahin ang disorder.
Ang espesyalista sa edukasyon ay gumaganap din ng mahalagang papel, sa pagdidisenyo ng mga adaptasyon sa kurikulum upang matulungan ang mag-aaral na makasabay sa klase. Sa ilang mga kaso, kung ang dyscalculia ay may kasamang mga kahirapan sa wika, ang isang speech therapist ay maaaring maging isang mahalagang mapagkukunan para sa rehabilitasyon. Mahalagang tandaan na ang dyscalculia ay kadalasang nangyayari kasabay ng iba pang mga karamdaman , tulad ng ADHD o dyslexia, kaya mahalaga ang isang komprehensibong pagsusuri.
Upang mapadali ang prosesong ito, mayroon nang mga kagamitan tulad ng mga standardized online test na magagamit upang mabilis na matukoy kung ang isang estudyante ay nasa panganib. Kapag natukoy na ang isang panganib, ang bata ay dapat ipadala sa isang educational psychology center upang sumailalim sa isang komprehensibong serye ng mga pagsusulit sa katalinuhan at atensyon.
Ang pagharap sa dyscalculia ay nangangailangan ng pasensya at isang matibay na network ng suporta na kinabibilangan ng pamilya, paaralan, at mga espesyalista. Ang layunin ay hindi para maging isang henyo sa matematika ang bata, kundi upang makamit ang mga kinakailangang kasanayan upang malampasan ang pang-araw-araw na buhay nang walang pagkabigo. Sa pamamagitan ng mga inklusibong metodolohiya , paggamit ng mga visual aid, at maagang pagtuklas, ganap na posible para sa sinumang mag-aaral na malampasan ang mga hadlang sa numerikal at maabot ang kanilang buong potensyal sa edukasyon at personal.